De Kritische Katjang

Met de onwerkelijke beelden van aangespoelde kinderen waarmee social media dagelijks overspoeld werden nog op mijn netvlies, zap ik van kanaal naar kanaal, op zoek naar oer-Hollands, hersenloos entertainment waarbij je niet hoeft na te denken en vooral niets hoeft te voelen en dat uitsluitend dient ter vermaak van de door de gebeurtenissen van de afgelopen weken vermoeide geest. Ik begin mijn zap-tocht altijd bij het begin: bij de 1, dan de 2 en zo voorwaarts naar de kanalen waar ik de meeste kans maak op hersenloos entertainment. Ik blijf echter steken bij de ‘1’, waar verontrustende beelden uit de Tweede Kamer mijn aandacht trekken. De beelden die mijn beeldscherm vervuilen, zijn afkomstig uit een toespraak die tot strekking heeft dat ontelbare gelukzoekende islamitische testoseronbommen in no-time ons mooie Nederland komen verkrachten en vernietigen, waardoor onze ouderen nog verder zullen wegrotten in wegbezuinigde bejaardentehuizen. De geblondeerde politicus roept herhaaldel...

Foto: Foto zoekt familie/IMEXBO Je handen in je moederschoot, Je blik respectvol en bedeesd. Jij gaf hem elke dag zijn brood En was voor  toean vaak bevreesd. Boog voor hem neder op de grond, Zo stil ter aarde neergezeten... Geen weerwoord kwam ooit uit jouw mond, Nooit heb jij hem iets verweten In rang zelfs lager dan een kind Dat geen besef had van het leed, Van ras of kleur of donk’re tint,  Maar dat alleen zijn baboe weet Onrecht met paplepels gevoerd, Voor inlanders geen achternaam. Zolang de Belanda maar goed boert, ’t Is daarom dat ik mij zo schaam Die kleine, frêle bruine vrouw, Daar zo gezeten op de grond, Verdient een kruis voor moed en trouw En als een pleister op een wond: Een voetstuk om mooi op te staan En de Hollander mag zitten Waar jij ooit zat en bent gegaan Geen macht meer voor de witten En ik? Ik zit ertussenin Waar hoor ik bij? Wie ben ik dan? Geen baboe, 'blanke' evenmin Wel Indo, die wat dichten kan! Nederland deed...

Een oprechte Charlie ...   Woorden voelen dodelijk, Zwevend tussen hemel en aarde, Religie afkeur, Haat is de vader van de terreur, Getekend menselijk humeur,  Dieper dan de dagelijkse sleur,  Oorlog is zwaar gezeur, Woorden hebben mijn voorkeur, Waar is de moeder van de liefde Die vol schrijven en tekenen De aarde kleurt Als nieuwe kinderen Dansend op papier Grijs is een afschaffing van radicalisering.. Terroristen tekenen met wapens.. Levens van mensen dood.. Zwart wit.. Een schot!!! !!! !!! ! Mensen worden wakker  In de naam van een mening Van de Vrijheid die is weggeschoten Groepen misbruiken de actie Baby's worden geboren met haat  Uit het voorbeeld van de radicalist De vader die alleen weet  Wat een wapen is.. En ik, een pen.  "Je suis Olympia" © Olympia Latupeirissa aka Oil the Poet, 2015