De Kritische Katjang

Gezien de actuele ontwikkelingen op West-Papoea en de beknopte aandacht in de Nederlandse pers willen we nogmaals aandacht vragen voor dit moedige volk dat al meer dan 50 jaar onderdrukt wordt door Indonesië. Al een week is het onrustig in West-Papoea en ook in de rest van Indonesië. Betogers gaan de straat op om te demonstreren tegen het racisme van kolonisator Indonesië en vóór onafhankelijkheid. De aanleiding is het optreden van de Indonesische politie tegen Papoea studenten in Soerabaja vorige week. Een groep studenten werd ervan beschuldigd een Indonesische vlag te hebben vernield, waarop de politie een inval deed op de campus en 43 studenten arresteerde. De studenten werden onder meer  uitgemaakt voor aap, varken, beest en hond. Uiteindelijk werden de studenten vrijgelaten bij gebrek aan bewijs. Er ontstond een golf van steun voor de studenten die zich verspreidde binnen en buiten de landsgrenzen. Men pikt het structurele racisme niet langer en komt op voor een onafhanke...

'Hebben jullie enig idee wat dit is? Dit is een 'blauwe' hap!' tettert culinair verslaggever Felix Wilbrink van de Telegraaf in zijn promotiefilmpje, doelend op een hoopje Indisch eten op zijn bord. Hij is bij de marine en doet morgen verslag van zijn expeditie in de zaterdageditie van de krant (waar onze kat overigens uit principe steevast op weigert te poepen).  BLAUWE hap. Tja, dat is zo'n overblijfsel van die VOC-mentaliteit. ‘Blauwe’ was een scheldnaam voor een persoon van Indonesische afkomst. Het staat gewoon in Wikipedia hoor. Wiki noemt het verzachtend 'bijnaam' en vergeet te vermelden dat ook Indische Nederlanders/Indo's voor 'blauwe' worden uitgemaakt.  Bij de Marine is het oer-Hollandse eeuwenoude traditie dat elke woensdag een Indische maaltijd wordt geserveerd: de blauwe hap. Sinds de negentiende eeuw, tussen 1816 en 1949, waren schepen van de Koninklijke Marine in het toenmalige Nederlands-Indië gestationeerd. Als men naar...

De strijd voor een vrij, onafhankelijk West-Papoea krijgt langzaamaan wereldwijd steeds meer aandacht en steun, behalve in Nederland. Hoe is het toch mogelijk dat dit land dat de Papoea's ooit zelfbeschikkingsrecht heeft toegezegd, zich al ruim een halve eeuw lafhartig terugtrekt van het podium?  Nederland verschuilt zich ook nu weer achter de coulissen waar het West-Papoea en de Molukken betreft.  We zijn al eerder getuige van geweest van Nederlands 'mijn-naam-is-haas-houding' bij de Molukse kwestie, waarbij toegezegde steun van de zelfstandige republiek der Zuid-Molukken verzandde in een volledig negeren van een heel volk, tot op de dag van vandaag. Het doodzwijgen van problemen verandert echter niets aan de situatie. Het maakt de stem van de onderdrukten alleen nog maar luider. Zullen handelsbelangen het blijven winnen van mensenrechten? Beknopte historie in paradijsvogelvlucht Het woord Papoea stamt uit Biak en is afgeleid van 'Papwa' , wat 'land va...

Zaterdag 26 maart 2016 - Het is vandaag precies 143 jaar geleden dat de Atjeh-oorlog begon. Op 26 maart 1873 stuurde Nederland een oorlogsverklaring aan de sultan van Atjeh. In plaats van deze gebeurtenis gedetailleerd te analyseren (wat reeds door diverse historici is gedaan), richten we ons liever op een vrij onverwachte invalshoek: hoe de Atjeh-oorlog aan de jeugd van 1875 werd gepresenteerd en hoe in dit verband eenzijdige beeldvorming met de paplepel kon (kan) worden ingegoten.  Beknopte historische achtergrond Atjeh, gelegen op het eiland Sumatra, was een zelfstandig gebied dat zeer aantrekkelijk was vanwege de landbouwgrond waar pepers werden verbouwd, maar ook vanwege het feit dat Atjeh de Straat van Malakka beheerste (zeestraat). Door de opening van het Suezkanaal in 1869 was het belang van deze doorgang flink toegenomen. Onder het mom van het tegengaan van piraterij door Atjeh in de Straat van Malakka besloot Nederland zich ook dit stuk van de Indische archipel toe...

Met de onwerkelijke beelden van aangespoelde kinderen waarmee social media dagelijks overspoeld werden nog op mijn netvlies, zap ik van kanaal naar kanaal, op zoek naar oer-Hollands, hersenloos entertainment waarbij je niet hoeft na te denken en vooral niets hoeft te voelen en dat uitsluitend dient ter vermaak van de door de gebeurtenissen van de afgelopen weken vermoeide geest. Ik begin mijn zap-tocht altijd bij het begin: bij de 1, dan de 2 en zo voorwaarts naar de kanalen waar ik de meeste kans maak op hersenloos entertainment. Ik blijf echter steken bij de ‘1’, waar verontrustende beelden uit de Tweede Kamer mijn aandacht trekken. De beelden die mijn beeldscherm vervuilen, zijn afkomstig uit een toespraak die tot strekking heeft dat ontelbare gelukzoekende islamitische testoseronbommen in no-time ons mooie Nederland komen verkrachten en vernietigen, waardoor onze ouderen nog verder zullen wegrotten in wegbezuinigde bejaardentehuizen. De geblondeerde politicus roept herhaaldel...

Foto: Foto zoekt familie/IMEXBO Je handen in je moederschoot, Je blik respectvol en bedeesd. Jij gaf hem elke dag zijn brood En was voor  toean vaak bevreesd. Boog voor hem neder op de grond, Zo stil ter aarde neergezeten... Geen weerwoord kwam ooit uit jouw mond, Nooit heb jij hem iets verweten In rang zelfs lager dan een kind Dat geen besef had van het leed, Van ras of kleur of donk’re tint,  Maar dat alleen zijn baboe weet Onrecht met paplepels gevoerd, Voor inlanders geen achternaam. Zolang de Belanda maar goed boert, ’t Is daarom dat ik mij zo schaam Die kleine, frêle bruine vrouw, Daar zo gezeten op de grond, Verdient een kruis voor moed en trouw En als een pleister op een wond: Een voetstuk om mooi op te staan En de Hollander mag zitten Waar jij ooit zat en bent gegaan Geen macht meer voor de witten En ik? Ik zit ertussenin Waar hoor ik bij? Wie ben ik dan? Geen baboe, 'blanke' evenmin Wel Indo, die wat dichten kan! Nederland deed...

Dit jaar is het twintig jaar geleden dat ik in contact kwam met een heel bijzonder mens: krontjongzanger Guus Becker. Voor mijn afstudeerproject over 'beeldvorming van de Indische cultuur in het voortgezet onderwijs' bestormde ik (zoals elk jaar overigens) in het voorjaar van 1995 het Haagse Malieveld, op zoek naar die Indische cultuur. Als we het hebben over de 'Indische cultuur', hoort krontjong daar uiteraard bij en het bijwonen van optredens was voor een liefhebber als ondergetekende dan ook geen moeilijke opgave. Zo gezegd, zo gedaan. Gewapend met een notitieblok en een heuse balpen (ja ja, tablets en smartphones bestonden toen alleen nog maar in Star Trek), ging ik van tent naar tent om verslag te doen van mijn 'Indische culturele ervaringen'. Tijdens één van de optredens van krontjongorkest 'Irama Kesuma' beklom een oudere Indische heer, strak in het pak gekleed als een echte gentleman, het podium. Hij kreeg al snel een microfoon aangereikt en be...

Een oprechte Charlie ...   Woorden voelen dodelijk, Zwevend tussen hemel en aarde, Religie afkeur, Haat is de vader van de terreur, Getekend menselijk humeur,  Dieper dan de dagelijkse sleur,  Oorlog is zwaar gezeur, Woorden hebben mijn voorkeur, Waar is de moeder van de liefde Die vol schrijven en tekenen De aarde kleurt Als nieuwe kinderen Dansend op papier Grijs is een afschaffing van radicalisering.. Terroristen tekenen met wapens.. Levens van mensen dood.. Zwart wit.. Een schot!!! !!! !!! ! Mensen worden wakker  In de naam van een mening Van de Vrijheid die is weggeschoten Groepen misbruiken de actie Baby's worden geboren met haat  Uit het voorbeeld van de radicalist De vader die alleen weet  Wat een wapen is.. En ik, een pen.  "Je suis Olympia" © Olympia Latupeirissa aka Oil the Poet, 2015

Het is er de tijd van het jaar weer voor, zullen we maar zeggen. In het kader van de racistische uitlatingen die de laatste tijd op social media worden gedaan door sommige Indo's over andere bevolkingsgroepen. Met de groeten van De Kritische Katjangs. Deel gerust als je het ermee eens bent! De alternatieve versie, die op z'n minst de moeite waard is om over na te denken: © De Kritische Katjang